Het werk brengt je nog eens ergens. Een klant vroeg of ik voor nieuw werk even bij hun kon komen. “Tuurlijk”, zei ik. Wel een eindje rijden vanuit Twente, maar geen probleem. Ik zag dat ze in Swalmen zaten, dus gelijk die avond Toon Slijpen gebeld. Nou van harte welkom gaf hij aan.

Zo gezegd, zo gedaan. ‘sMorgens 9.00 uur bij de klant in Swalmen, 13.15 uur bij Toon. Ik werd hartelijk ontvangen met koffie en zéér lekkere Limburgse vlaai. Toon zijn vrouw, Wil, had een zeer fatsoenlijk stuk voor me neergezet en vroeg zelfs of ik er nog één wilde. Gastvrij tot en met!

Natuurlijk een poos bijgepraat over van alles en nog wat; de laatste tijd hadden wij elkaar weinig gesproken. Wat me vooral bij is gebleven is dat het ontvangen ‘lintje’ van hem niet had gehoeven. “Al die aandacht. Heb alles altijd met plezier gedaan.”

Toon gaf aan helaas een beetje te kwakkelen met zijn gezondheid. Daarbij had hij ook nog een rib gekneusd. Tja Toon, voetballen met je kleinzoons van 10 – 11 jaar, dat is natuurlijk niet zonder risico. Maar daar gaat hij zeker weer bovenop komen.

Na 2 goede bakken koffie natuurlijk het mooie duivenhok in. Blauwbont en roodzilverbont bevolken zijn hokken. Nog even kijken of ik nog iets herkende….

Toon heeft rond het jaar 2000 zijn eerste Hollandse Kroppers in Den Haag van mij overgenomen. Daarna ook wel eens samen wat uitgewisseld. Eén Doffer zat er nog, altijd leuk. Daarnaast vele mooie Hollandse Kroppers – het type gemiddeld geen probleem. Links en rechts misschien nog beetje rond met de kleurkwast, want enkelen hadden wat te veel wit aan de vleugels. Het plezier haalt Toon vooral uit het feit dat ze bij hem buiten kunnen vliegen. Een genot voor het oog. Ze kennen het precies. Hij verwent ze dan ook buiten met een beetje ‘snoepzaad’.