Het is eind augustus, nog enkele dagen vakantie, mooi weer, dus wat gaan we doen? Dagje Zutphen met mijn vrouw Elske en jongste dochter Gitte leek me een goed plan. Tja, dan kun je natuurlijk een bezoek aan Dick en Ans Hamer niet overslaan. De dames vonden het oké en zij gingen ook gezellig “even” mee.
Iets eerder dan gepland waren wij bij huize Hamer, maar dat was geen probleem. Al bij de voordeur is duidelijk dat je hier een duivenvriend bezoekt. Één keer binnen en achter bakkie koffie kijk je eens om je heen. Je denkt, dat zijn veel duivenbeeldjes. Bijna overal waar je kijken kunt staan beeldjes van duiven. Ik heb ze niet geteld, maar honderden zeker. Allemaal met bepaalde (emotionele) waarde en een eigen verhaal. Prachtig.
| Pommerse, Gentse en Hollandse Kroppers van leer (kunstenaar en foto: Dick Hamer) |
Het allermooiste vond ik enkele kleine beeldjes die Dick liet zien. Hierbij ook Hollandse Kroppers. Ik vraag, welk materiaal is dit? Hij geeft aan van leer! Zelf gemaakt tussen zijn werk als schoenmaker door. Zeer mooi dat iemand zoiets kan maken. Genot voor het oog.
Na de koffie natuurlijk even naar buiten en zijn levende duiven bekijken. Mijn dochter wou ook graag even mee kijken. Dick loopt erlangs, geeft aan welk ras er in welk hokje zit en laat de meesten even los. Prachtig gezicht en Gitte kijkt haar ogen uit. Klapperende Slenken en wat al niet meer. Zeer veel verschillen-de rassen achter zijn huis. Helaas geen Hollandse Kropper(s), maar Dick, je kunt er altijd wat bij me halen 😊.
Dan weer naar binnen kijken wat er op de 1e etage is. Alle wanden bekleed met foto’s, schilderijen etc. Onderzijde van de traptreden hangen geheel vol met gipsen plaatjes van duiven. Slaapkamers staan vol met duivenspullen. Eventuele logees slapen tussen de duivenartikelen. Immens wat een materiaal; we kijken onze ogen uit.
‘Oh’, zegt Dick, ‘ga je nog even mee naar de 2e etage? Staat nog een beetje…’ Tuurlijk gaan we mee! Trap op, zelfde verhaal – deze hangt ook geheel vol. Boven aangekomen gaat de deur open van deze grote ruimte. De uitspraak van mijn dochter zal ik niet vergeten. Het was even stil en toen zei ze: ‘KEERL….(!)’ (Voor mensen die deze kreet niet geheel begrijpen, betekend dit een grote verbazing van: Kerel/Man… wat is dit?).
We moesten natuurlijk lachen en ik snapte in elk geval haar verbazing. Ik was zelf net zo verbaasd. Van deze grote bovenverdieping was weinig grondopper-vlak over. Overal kasten met van alles en nog wat over duiven. Één groot museum dat alleen zijn eer niet aandoet i.v.m. ruimtegebrek. Vele mooie schilderijen in dozen, lades vol met foto’s, tijdschriften en artikelen over duiven. We waren onder de indruk. Gewoon te veel om te bekijken. Duiven, duiven en nog eens duiven. Ook vele “bij”artikelen met duiven erop, petten, pennen, lampen, ansichtkaarten en zelfs een tangaslip. Ben er niet precies achter gekomen hoe Dick hier aan gekomen was……
Uiteindelijk weer naar beneden, afsluiten met een drankje. We mochten ook mee lunchen. Aardig aangeboden, maar we wilden toch ook nog iets meer van Zutphen zien. Dus bij vertrek vroeg Dick nog aan Gitte, ‘wil je nog iets mee?’ Ze was zo onder de indruk dat ze echt niet iets kon kiezen en zei netjes ‘nee hoor’. Zelf nog even naar het toilet voor Zutphen in te trekken. Hier heb ik mijn enigste foto gemaakt van ons indrukwekkende bezoek. Schrik niet, een nette foto hoor, zie hiernaast; deze foto omschrijft voor mij 100% Dick!
Groeten, Robin
