Zwartroek ruikt het voorjaar. Af en toe het zonnetje op mij, heerlijk. Ik warm natuurlijk lekker snel op als Zwartroek. Als ik dan heerlijk in de ren en in de zon zit, kan ik mooi om me heen kijken. Er vliegt van alles om onze ren, alleen ik weet niet welke “soortgenoten” het zijn. Kan wel het een en ander omschrijven.

Soms zie ik een hele groep met mini Zwartroekjes vliegen. Misschien wel honderden bij elkaar. Af en toe maken ze er een schouwspel van, waar mijn baasje ook naar kijkt. Hij zegt dan zoiets van: “zie die spreeuwen eens in de lucht”.

Ook diverse “soortgenoten” die hun eigen naam schreeuwen. Hmm, wat moet ik daar nu weer bij denken. Zijn deze dom? Of misschien arrogant? Hmm, denk geen van beide want mijn baasje is er druk mee. Weidevolgels noemt hij ze, maar ze schreeuwen toch echt iets anders. Ten minste mijn oude oren horen iets van, kievit-kievit, en grutto-grutto. Wel fantastisch om te horen. Het geeft mij ook het gevoel van voorjaar.

Gevaar – Af en toe vliegt er ook een “soortgenoot” waar al mijn hokgenoten bang van worden. Ik als oude Zwartroek zie nog niets, maar in één keer vliegen al mijn hokgenoten naar binnen. Ik kijk rustig om me heen en dan zie ik een enorme grote vogel. Hij ziet er inderdaad angstaanjagend uit. Uiteindelijk ga ik ook maar naar binnen. Maar stiekem denk ik, hij kan mij toch niet pakken in de ren, ha ha.

Kort samengevat, ik vermaak me wel,

Maar ook ik moet nu snel,

  Weer terug in mijn hok,

En zorgen voor de fok.

Allemaal veel succes met het fokseizoen en hopelijk komen er heel veel (Zwartroek) Hollandse Kroppers bij. Tot de volgende keer.

Groeten, Zwartroek.