Zondag morgen 15 april 5.00 uur. Een normaal mens draait zich nog en keer om en droomt lekker verder. Dit keer was het niet voor mij weggelegd.
Deze jongen ging met Robin en Henk richting het verre Oosten om daar eens te kijken hoe het met de Hollandse Kropper gaat.
Wij hadden afgesproken met de heer Neibert in Riesa. (foto rechts)
Een redelijke plaats tussen Leipzig en Dresden in het voormalige Oost Duitsland.
Via Henk, die het adres opgeschreven had tijdens een bezoek aan een Duitse show, heb ik een paar weken geleden telefonisch contact gezocht en gevonden met deze man. Na wat gepraat over en weer leek het mij een aardig idee om een bezoekje te wagen aan deze Duitse duivenliefhebber.
Zowel Henk als Robin bleken ook interesse te hebben.
Via het gastenboek op onze site is nog wel geprobeerd om nog een geïteresseerde mee te krijgen.
Zondag, en met name de vroege ochtend, bleek voor velen een geliefd moment te zijn om thuis te blijven. Jammer maar zeker begrijpelijk.
5.00 uur dus. Uit je lekkere nestje opfrissen, ontbijtje, paar bakjes koffie en gaan met die banaan.
Henk en Robbin om 6.00 uur oppikken bij Van de Valk in Hengelo.
Een kleine 600 km te gaan met een aantal bakken achterin om eventueel gekochte duiven in te doen.
Een lang reisverslag wil ik jullie besparen. Zo tegen 11.30 uur stonden wij voor de deur van de flat van de heer Neibert.
We werden hartelijk welkom geheten in zijn kleine, maar knusse flatje.
Dat deze man een liefhebber bleek te zijn straalde zijn hele woning uit.
Bekers, oorkonden, insignes etc. Alles rook naar duiven.
We hadden nauwelijks plaats genomen en er werd ons, volgens Duits gebruik, etwas zu Trinken aangeboden.Was soll es sein? Bier, Snaps, Wein?
Ons antwoord Koffie graag werd met een beetje onbegrip ingewilligd.
Wel moest er een/twee toosten uitgebracht worden op deze ontmoeting.
Al snel werd het onderwerp de Hollandse Kropper besproken.
Hij vertelde ons dat er een Speziaal Verein Holländische Kropfer in Duitsland was met zo’n 23 leden en hem als voorzitter.
Ook wist hij te vertellen dat het interesse voor deze duif in eerste instantie uit boeken kwam.
De Mauer was nog niet plat en hij was al onderweg naar het westen om zijn eerste Hollandse kroppers te halen.
Praten maakt nieuwsgierig en we gingen dan ook kijken naar zijn trots, naar zijn duiven.
Een paar minuutjes rijden in de uiterwaarden van een riviertje waren wat volkstuintjes.
In een ervan stonden zijn hokken.
Dat hij klein begonnen was bleek al snel uit het feit dat er steeds maar weer hokjes bij gebouwd waren. Zeker nodig. Hij vertelde even dat het aantal duiven afgelopen oktober boven de 600 stuks uitkwam.
Niet alleen de Hollandse Kropper zat er maar nog veel meer rassen.
Onze aandacht ging natuurlijk uit naar de Hollandse Kropper.
Een paar hokjes verder zagen wij ze zitten.
Zijn fokkoppels. Roodzilverbont,
geelzilverbont
blauw en blauwschimmel
Henk en Robin bekeken deze duiven met de ogen van een expert en kwamen al snel tot de conclusie dat ze zeker zeer acceptabel waren.
De bonte hadden met name mooie zilveren koppen en een goede rugafdekking.
Blauw en schimmel waren de moeite waard.
Met name de schimmel zagen er goed uit.
Ondanks een wat andere uitleg over hoe hokken er moeten uitzien was het fokseizoen voor deze man en zijn duiven al volop bezig.
Getuige onder andere van een paar mooie schimmel jongen met de krop goed vol.
Jammer alleen was dat hij van alle duiven de voetbevedering had weggeknipt.
Ieder heeft zo zijn eigen methodes om het fokresultaat positief te beinvloeden.
Wat verder op zaten de duiven die over waren. Doffers en duivinnen gescheiden.
Om een lang verhaal kort te maken:
Henk nam een koppel roodzilverbont mee, Robin een koppel geelzilverbont en ondergetekende 3 blauwgebande doffers ( in Nederland niet aan te komen) 1 blauwschimmel doffer en 1 blauwschimmel duivin. Even wat gesteggel over de prijs en ze werden in de kisten gedaan en konden zo mee richting Nederland.
Rond 2 uur in de middag moesten wij de terugreis maar weer aanvaarden om toch nog redelijk op tijd thuis te zijn. Zo’n dagje was volgens ons zeker de moeite.
Zo konden wij zien dat ons ras ook liefhebbers ik andere landen heeft.
Dat wisten we al een beetje, maar dit is maar weer een bevestiging.
Nu 2 weken later heeft Henk de eerste eieren en heb ik mijn aanwinsten gekoppeld met de Tukkers en hoop op resultaat.
Bij Robin zijn ze gekoppeld en moeten nu produceren.
Jan Weierink (ook namens Henk en Robin)
