© Copyright  Hollandse kropper club

NIEUWBOUW BIJ ONZE CLUBKEURMEESTER RIKUS HAGENAUW.


Eens komen we er allemaal voor te staan: restauratie of renovatie van ons duivenverblijf, groot of klein. 
Onze Clubkeurmeester heeft op zo’n moment de zaken eens grondig aangepakt.
Maandenlang was hij er mee bezig, zoveel mogelijk alles zelf doen, hooguit een paar naaste familieleden die een enkele keer hielpen. 
“Als het klaar is”, zei ik eens tegen hem, “dan kom ik jouw riante duivenwoning bewonderen”.

Woensdag 27 januari j.l. was het zover.
Bij storm en regen toog ik richting Peize, prachtig verscholen ergens aan de rand van het dorp, werd ik hartelijk ontvangen door Rikus en hun Duitse herdershond.
Achter in de tuin, tegen de bosrand, stond de nieuwe aanwinst.



foto geeft volgens mij een prima indruk.   12 meter duivenhok, 2,50 meter diep.


Vier grote voliéres van 3 meter diep. Wat wil je dan nog meer ?
Een houten vloer binnen en roosters buiten. 
Het zal jullie niet verwonderen dat Rikus zo trots als een pauw de afdelingen showde en vele plannen en ideeën voor de bewoners zijn al gesmeed.


De trotse eigenaar van de riante aanwinst.


Trots is onze Clubkeurmeester ook op zijn sierduiven, eigenlijk moet ik zeggen ‘zijn kroppers’.
Want kropperman is hij pur sang !! 
Inmiddels mag hij alle kropperrassen keuren en dat zijn er heel wat.
Van zo iemand zou je niet verwachten dat hij met konijnen (Thüringers) is begonnen!
Zijn vader had hem als echte konijnenfokker die liefde bijgebracht, daar aan de Oude Velddijk in Peize. 
Maar Rikus heeft ook een oudere broer Hendrik en die was met Hollandse Kroppers begonnen.
Als jonger broertje ging hij veel met hem op pad. 
Zo kwam hij aan een Voorburgse Schildkropper duivin in Muntendam, een heel lief, aanhankelijk duifje, inclusief de kleine sprongetjes die vele kroppers laten zien.
Maar…………….er was geen doffer bij. 
Met behulp van een kennis konden ze een aantal Voorburgers bemachtigen van niemand minder dan de weduwe van v. Gink. ( v.Gink is creator van de Voorburgerse Schildkroppers) 
Hij was helemaal weg van zijn Voorburgse Schildkroppers, maar ook de Hollanders van zijn broer boeiden hem.
Hij was geen konijnenfokker meer, maar Kropperfokker !
Getrouwd en wel (met Kinie) hebben ze een tijdlang in Zutphen gewoond.
Door omstandigheden zijn ze naar Peize teruggekeerd. ( 1987)
Ze kregen 4 kinderen en inmiddels ook kleinkinderen die grotendeels in de buurt wonen, lekker makkelijk als je op vakantie gaat.
Terug in Peize werd de hobby pas ‘echt ‘ serieus en werd hij keurmeester van veel kropperrassen.
“Die actie hé, dat boeit mij”, “daar heb je contact mee”, “ze reageren op je stem en dat sprongetje hé”, zegt hij enthousiast.
Ooit was hij ook van plan Vormduiven te gaan keuren, maar wat ie eigenlijk wel wist, ze toonden weinig actie. 
Dus toch maar Spaanse kroppers er bij gedaan, geen dag spijt van.


Ook Voorburgers zijn aanhankelijk/bedaard. Het lijken wel Hollandse Kroppers. 
Op de achtergrond een gitzwarte Saksische kropper.


Dat hij een echte kropperman is blijkt ook uit een paar andere rassen die hij houdt: Zwarte Saksische kroppers en Engelse dwergkroppers.
Wat betreft de kleurslagen heeft Rikus niet echt voorkeur, het gaat vooral om het type en de ACTIE !
Zoals goede fokkers betaamt hecht hij grote waarde aan goede voeding voor zijn dieren, volop mineralen, 1x per week appelazijn en vers water. 
Zijn jarenlange ervaring is dat humusthee erg goed is om ‘t geel te voorkomen. 
Tegen paramyxo enten is belangrijk, vooral als jong dier. 
Voedsterduiven? “Liever niet, maar zie het als een luxe, zo kun je nog eens een paar extra fokken”.
Tot slot nog iets over het keuren van sierduiven.

Dat Rikus zijn keurmeesterschap erg serieus neemt weten we allemaal, maar daags vooraf neemt hij toch meestal nog even de standaard door, vooral bij rassen die minder vaak voor komen.
Gesprekken met fokkers gaat hij zeker niet uit de weg, integendeel hij zoekt het vaak op.
Binnen de HKC heeft hij het gevoel één te zijn met de leden. 
Ook de samenwerking tussen de fokkers onderling vindt hij kenmerkend positief. 
Wel vindt hij het erg jammer dat er vrij veel shows zijn, ook grote, waar geen of weinig Hollandse Kroppers te zien zijn. 
Hoe kan dat eigenlijk ?
De toekomst ziet Rikus rooskleurig, vooral nu met zijn nieuwe ‘duivenbungalow’ met veel ruimte voor de jonge duiven, even een kleurslag apart zetten, meer kleurslagen fokken voor de instandhouding van het ras, of misschien zelfs een ras er bij ? ( ik zie hem wel weer eens Hollandse Kroppers nemen, waarschijnlijk duurt dat niet zo lang meer)
Maar vooral veel Voorburgse Schidkroppers, van welke speciaalclub hij al jaren de secretaries is.
Rikus, hartelijk dank voor de gastvrije ontvangst.

Een impressie van Fedde van der Ploeg. 

    klik op de afbeelding,  voor een vergroting

Schilderij van Jan Hatzmann – Saksische Kropper.

                       ^^ Omhoog  ^^

 


         

                       

© Copyright Hollandse kropper club  |   Design www.Barten.eu