© Copyright  Hollandse kropper club

de Sperwer en het mes

Vol overtuiging spraken we op onze fokkersdag 2007over de toekomst van ons ras.
Over 'zelfredzaamheid'  in plaats van voedsterduiven, over vruchtbaarheid, selectie en inteelt.
Een 'oude wijze gewaardeerde man uit het Oosten' benadrukte nog eens dat wij als fokkers ook een minder uitdagende taak hebben namelijk die van sperwer in de vrije natuur……
Vol vertrouwen koppelde ik mijn duiven zo rond Valentijnsdag.
Een betere dag kun je niet hebben, toch..?

Al snel deed zich het eerste probleempje voor.
Twee doffers bleven het erg leuk vinden bij elkaar.
Nou ja, isoleren dan maar.
Na vier weken (!) geen resultaat. Doffers bleven bij elkaar zitten, keken duivinnen niet aan en uiteraard onbevruchte eieren.
Uiteindelijk een van de doffers verkocht.

Hoe ging het bij de andere koppels ? Nou, ls ze al twee eieren legden, was er hooguit een bevrucht.En,  
ls er al een ei bevrucht was, ging voortijdig de schaal stuk of het was een bovenmaats windei.
En ,  ls de schaal al niet stuk ging en er kwam een jong uit, had dat weer een kromme poot of nestvleugels.
En, lag er dan een goed jong in de schaal, stopten de ouders te vroeg met voeren.
Hoe zo sperwer. Ringnummer 75 gebruikte ik 4 (!) keer en de ring ligt er weer.
Niet zo vreemd dat je dan je heil zoekt bij voedsterduiven om dat enkele ei dat heel gebleven is en bevrucht tot een levensvatbaar jong te doen brengen.

Luisterend naar verhalen uit het land, schat ik in dit jaar niet de enige te zijn die een slecht fokjaar achter de rug heeft. Ik hoor dan ook: "Nou, ik heb tussendoor nog eens gekuurd".
Maar kuren is naar mijn mening het doden van de sperwer.
Het kan toch niet zo zijn dat een ras bestaat bij de gratie van chemicaliën.
Met andere woorden: "Ze doen het zonder kuur of ze doen het niet".
Dit is mijn manier om de sperwer zijn werk te laten doen.

Heb ik zo een slecht fokjaar gehad of heb ik de echte sterke jongen over gehouden….??
De tijd zal het leren.
Het vreemde is namelijk dat mijn voedsterduiven, postduiven, het onder dezelfde omstandigheden wel voortvarend deden. Sterk ras ??
Deed de echte sperwer daar door de jaren heen nadrukkelijker zijn werk onder de vrij vliegende vogels ?

Laat ik dan alles 'zo maar' dood gaan ??
Toen een van mijn oude dieren zich 'overvreten' had, ontstond er een hangkrop.
Nou ja, dacht ik vanuit de ervaring, even onderste boven, zachte massage en gepiept.
Maar helaas, er zat nauwelijks vocht in de krop en dus kwam er niets uit.
Dan maar opbinden waardoor de kropmassa op een normale wijze het maagdarmkanaal in kan.
Ik trok een nylonkous over de krop en wachtte af.

Geen resultaat na 24 uur.
Nu werd het kritiek, zag ik. Het werd of 'opereren' of afvoeren.
Ik koos voor het eerste. Hoe ik dat deed ?

Ik nam een plank met een sleuf er in, stak de vleugels van de duif door de sleuf.
De duif op zijn rug .
Met een draadje pootjes bij elkaar en de operatie kon beginnen.
Voorzichtig kropveren verwijderen, met een fijn scherp mesje huid openen, kropvel openen, voer er uit masseren, onder de kraan krop uitspoelen, met naald en draad eerst de kropvel dichtnaaien, tenslotte de huid dicht naaien, enkele dagen in carantaine en …zie daar:

Ik ben een ervaring rijker en de duif is " door het mes gered van de sperwer "!

Toon

                                             ^ naar boven ^

                       

© Copyright Hollandse kropper club  |   Design www.Barten.eu